Ten wykład pokazuje edukację przez pryzmat człowieka: dziecka, nauczyciela, energii, reaktywności i sposobu, w jaki szkoła wpływa na rozwój. Prowadzący zestawia doświadczenia nauczycieli z pojęciami takimi jak dynamizm, akumulator, rejestrat, talent, przymus, strach i wstyd.

• Czy szkoła naprawdę rozumie dzieci, które ma rozwijać?
• I czy nauczyciel może skutecznie uczyć, jeśli system zabiera mu energię, zanim jeszcze „dotknie dziecka”?

Wykład rozpoczyna się od refleksji nad tym, że szkoła przez lata warunkowała uczniów do odpowiadania, a nauczycieli do zadawania pytań. Prowadzący opisuje obecny stan edukacji jako efekt wcześniejszych działań i wskazuje na spadek motywacji, zdrowia, myślenia oraz kultury. Następnie wprowadza pojęcie braku zbieżności informacji, pokazując, że dziecko otrzymujące sprzeczne komunikaty lub działające w niedopasowanym środowisku może reagować napięciem, oporem albo wycofaniem. Duża część wykładu dotyczy dynamizmu, czyli różnic w energii między dziećmi, młodzieżą, dorosłymi i osobami starszymi.