Ten fragment pokazuje trening wyobrażeniowy jako narzędzie pomocnicze, a nie zamiennik realnej pracy technicznej i sytuacyjnej. Prowadzący podkreśla, że zawodnik ma uczyć się reagowania, tworzenia i wyprzedzania przeciwnika w zmiennych warunkach walki.

• Czy trener buduje zawodnika gotowego na nieprzewidywalność, czy tylko odtwarza z nim schematy?
• Jak dużo miejsca w treningu zostaje na samodzielne odkrywanie rozwiązań przez zawodnika?